Bladość dziąseł i błon śluzowych – zawał może prowadzić do niedotlenienia, co objawia się bladością dziąseł i błon śluzowych. Przyczyny zawału u kota . Podobnie jak u ludzi, zawał u kota może mieć różne przyczyny. Jedną z najczęstszych przyczyn jest choroba wieńcowa, która prowadzi do niedokrwienia mięśnia sercowego. Wykonaj resuscytację u psa. Aby leczyć zawał serca u psów, musimy położyć psa na prawym boku (bardzo ważne) na sztywnej i płaskiej powierzchni. Kładziemy dłoń dokładnie w miejscu, w którym podczas zginania przednich nóg łokieć dotyka klatki piersiowej. 8FkR0. Przez aktualizacja dnia 18:57 Przyczyny choroby addisona u psa nie są znane, a objay mogą być bardzo różnorodne i niejednoznaczne. Dlatego nie bez powodu mówi się, że choroba Addisona to doskonały naśladowca innych chorób. Mimo poważnych, często zagrażających życiu psa objawów, w wielu przypadkach udaje się ustabilizować stan pupila. Warunkiem jest postawienie diagnozy na czas i wdrożenie leczenia. Jak się leczy niedoczynność kory nadnerczy u psa i jak wygląda życie czworonoga po postawieniu diagnozy? Choroba Addisona u psa – co to jest? Choroba Addisona, inaczej niedoczynność kory nadnerczy, to schorzenie endokrynologiczne, które jest konsekwencją niedoboru hormonów produkowanych i uwalnianych przez nadnercza. Skutkiem tego jest zachwianie gospodarki hormonalnej w organizmie psa, ponieważ kora nadnerczy nie produkuje i nie uwalnia wystarczającej ilości glikokortykosteroidów i mineralokortykosteroidów, a to wiąże się z zaburzeniami metabolicznymi, które doprowadzają do pojawienia się szeregu objawów. Schorzenie to występuje rzadko u psów i prawie nigdy u kotów. Choroba Addisona u psa – przyczyny Trudno jest jednoznacznie określić, co doprowadza do powstania choroby. W wielu przypadkach, mimo podjętej próby zdiagnozowania przyczyny schorzenia, nie udaje się tego ustalić. Wiadomo, że ze względu na mechanizm powstawania można wyróżnić: pierwotną niedoczynność kory nadnerczy, wtórną niedoczynność kory nadnerczy, atypową niedoczynność kory nadnerczy, jatrogenną niedoczynność nadnerczy. Pierwotna niedoczynność kory nadnerczy Mechanizmy, które doprowadzają do pierwotnej niedoczynności kory nadnerczy nie zostały jeszcze dokładnie poznane. Ustalono, że podłoże choroby w wielu przypadkach jest autoimmunologiczne. Oznacza to, że organizm psa w wyniku reakcji nadwrażliwości atakuje swoje własne komórki nadnerczy, kierując przeciwko nim przeciwciała, których zadaniem jest niszczenie enzymów odpowiadających za produkcję hormonów. Inne możliwe przyczyny, które mogą doprowadzić do pierwotnej niedoczynności kory nadnerczy to: nowotwory nadnerczy, niektóre choroby zakaźne (np. gruźlica), zaburzenia metaboliczne (np. amyloidoza), zawał nadnerczy, zakrzepica tętnic, wady wrodzone, komplikacje pooperacyjne. Wtórna niedoczynność kory nadnerczy u psa Do wtórnej niedoczynności kory nadnerczy dochodzi wtedy, gdy praca przysadki mózgowej i podwzgórza zostaje zaburzona. Dochodzi do tego na skutek procesów nowotworowych przysadki, zawału przysadki lub na skutek przyjmowania glikokortykosterydów. Atypowa niedoczynność kory nadnerczy u psa Uszkodzeniu ulegają jedynie te komórki, które odpowiadają za produkcję glikokortykosterydów. Przyczyny, które doprowadzają do takiej sytuacji są takie same, jak w przypadku pierwotnej niedoczynności nadnerczy. Jatrogenna niedoczynność nadnerczy u psa Dochodzi do niej zazwyczaj na skutek przyjmowania leków, które mają leczyć zespół Cushinga. Nadnercza produkują wówczas za dużo hormonów, ale skutkiem działania leków może być efekt odwrotny – niedobór hormonów nadnerczy na skutek zniszczenia kory. Mowa wówczas o tzw. jatrogennej chorobie Addisona. Choroba Addisona u psa – objawy Doberman to jedna z ras psów narażonych na chorobę Addisona ©Shutterstock Schorzenie to rozwija się powoli. Pierwsze objawy mogą być niezauważalne nawet dla najbardziej zatroskanych opiekunów. To choroba przewlekła, a objawy stopniowo narastają dopiero po jakimś czasie (w ciągu kilku miesięcy lub kilku tygodni). Możliwe jest także spontaniczne ustąpienie objawów na okres kilku dni-tygodni lub nawet miesięcy. Niestety, objawy w końcu nawracają, a okres bezobjawowy wprowadza tylko opiekunów w błąd i utrudnia postawienie diagnozy. Szacuje się, że objawy niedoboru hormonów nadnerczy pojawiają się dopiero wtedy, gdy około 90% tego gruczołu zostanie zniszczone, a nawet wtedy są mało specyficzne. Pies może być bardziej ospały i apatyczny. Może nie być zainteresowany zabawą, na spacerach może być mało aktywny i może mieć mniejszy apetyt. Czasem chorobie towarzyszą biegunka lub wymioty. Masa ciała czworonoga może też spadać. W ciężkich przypadkach pies może mieć drgawki, epizody omdlenia, objawy wstrząsu hipowolemicznego czy drżenia mięśni. Może też cierpieć na zaburzenia pracy serca i poważne zaburzenia układu pokarmowego, czego skutkiem są zaburzenia wchłaniania i odwodnienie organizmu. Pupil może więcej pić i oddawać często duże ilości moczu, może mieć trudności w poruszaniu się, a jego sierść może stać się matowa, skłonna do wypadania, mimo stosowania pielęgnacji i pełnowartościowej diety. Objawy choroby Addisona u psa są bardzo zróżnicowane, przez co utrudniają zdiagnozowanie tej jednostki chorobowej przez specjalistę. Nie bez powodu mówi się, że to schorzenie jest doskonałym naśladowcą wielu różnych chorób. Objawy niedoczynności nadnerczy u psa mają różne nasilenie w zależności od tego, czy czworonóg jest zestresowany, czy przebył uraz w niedalekiej przeszłości i czy był narażony na jakiś wysiłek. Przełom nadnerczowy u psa – co to jest? Przełom nadnerczowy to stan, który stanowi zagrożenie nie tylko dla zdrowia pupila, ale też dla jego życia. Organizm psa nie produkuje i nie uwalnia wystarczającej ilości hormonów, co zaburza podstawowe funkcje życiowe. Dochodzi do zapaści naczyniowej, pojawiają się też objawy wstrząsu. Doprowadza to do zaburzeń elektrolitowych: hiperkaliemii lub hiponatremii. Objawy przełomu nadnerczowego u psa: apatia, ospałość, zaleganie, blade błony śluzowe, obniżona temperatura ciała psa, niskie ciśnienie krwi, zaburzenie pracy serca, utrata świadomości, odwodnienie, śmierć. W takiej sytuacji pies wymaga natychmiastowej pomocy weterynaryjnej. Przełom nadnerczowy u psów może wystąpić nagle, ale czasem może też nastąpić po wystąpieniu objawów ze strony układu pokarmowego (biegunka czy wymioty). Choroba Addisona u psa – predyspozycje rasowe Choroba może wystąpić zarówno u zwierząt młodych, dorosłych, jak i tych w podeszłym wieku. Schorzenie najczęściej zdiagnozuje się u zwierząt niekastrowanych w wieku 4-6 lat. Zauważono, że choroba Addisona występuje częściej u psów ras dużych, ale niektóre rasy psów miniaturowych lub małych także są bardziej predysponowane do wystąpienia objawów choroby. Rasy psów, u których choroba Addisona jest częściej diagnozowana niż u innych to między innymi: nowofunland, labrador, rottweiler, doberman, sznaucer olbrzymi, wyżeł niemiecki, west highland white terrier, pekińczyk, pudel. Choroba Addisona u psa – diagnostyka Rozpoznanie choroby Addiskona u psa jedynie na podstawie wywiadu z opiekunem oraz na podstawie badania klinicznego jest niemożliwe, i wymaga przeprowadzenia badań dodatkowych. W badaniu morfologicznym krwi można zaobserwować limfocytozę, eozynofilozę i anemię nieregeneratywną. Badanie krwi może też wykazać hiponatremię, hipochloremię i hiperkaliemię. Stężenie mocznika, fosforanów i kreatyniny może być podwyższone. Badanie USG może wykazać nieprawidłowości w strukturze nadnerczy oraz wykazać nieprawidłowości w budowie i pracy serca. Rezonans mózgu zaleca się zwierzętom, u których podejrzewa się wtórną niedoczynność kory nadnerczy np. na skutek nowotworu przysadki mózgowej. Chcąc potwierdzić chorobę Addisona stosuje się zazwyczaj test stymulacji ACTH, test aktywności ACTH oraz badanie stężenia kortyzolu i aldosteronu. Choroba Addisona u psa – leczenie ©Shutterstock Leczenie choroby Addisona u psa polega na suplementacji hormonów, które nadnercza produkują i uwalniają w niedostatecznej ilości oraz na łagodzeniu objawów, które wystąpiły na skutek niedoboru tych hormonów. Należy na wstępie zaznaczyć, że prawie wszystkie psy wymagają podawania leków do końca ich życia, ponieważ schorzenia nie można wyleczyć. Leczenie pierwotnej niedoczynności nadnerczy u psa polega na podawaniu czworonogowi zarówno glikokortykosteroidów, jak i mineralokortykosteroidów. W przypadku stwierdzenia wtórnej niedoczynności nadnerczy u psa podaje się jedynie glikokortykosteroidy. Dawka leków zależy od wielu czynników, między innymi od wieku czworonoga i od nasilenia jego objawów. Lekarz weterynarii zawsze stara się ustalić najniższą dawkę leków, które będą wykazywały efekt leczniczy. Hormony podaje się zazwyczaj dwa razy dziennie, co 12 godzin, ale nie zawsze. Zależy to od rodzaju leków, które twój pies potrzebuje i od metody leczenia, którą zaproponował lekarz weterynarii. Terapia choroby Addisona u psa zawsze rozpoczyna się od ustabilizowania funkcji życiowych czworonoga. W przypadku znacznego odwodnienia lub objawów wstrząsu hipowolemicznego psu podaje się płyny drogą dożylną. Zwierzęta mogą też wymagać podania glukozy lub dwuwęglanu sodu, by wyrównać stężenie elektrolitów i glukozy we krwi. W leczeniu choroby Addisona kluczowa jest systematyczność i dokładność. Leki należy zwierzętom podawać o określonych godzinach i trzeba się upewnić, czy pupil na pewno zjadł tabletki, które np. można ukryć w jedzeniu. Choroba Addisona u psa – rokowania Schorzenie bardzo trudno jest zdiagnozować, ale jeśli lekarzowi weterynarii się to uda na czas i opiekun zwierzęcia będzie w stanie leczyć czworonoga, to pies może cieszyć się beztroskim, wolnym od bólu czy dyskomfortu życiem przez wiele lat. Pierwotnej niedoczynności nadnerczy nie da się wyleczyć, ale dzięki podawaniu czworonogowi odpowiednich leków można złagodzić objawy niedoboru hormonów nadnerczy. Choroby występują nie tylko u ludzi, ale również u zwierząt. W przypadku psów pojawiają się na przykład problemy z sercem. Co to są za schorzenia? Jakie czynniki przyczyniają się do ich powstania? Pierwsze symptomy świadczące o tych chorobach – jak je rozpoznać? Jak poprawnie opiekować się psem chorym na serce? Takich i podobnych pytań jest wiele. Już teraz poznaj na nie odpowiedzi i wesprzyj swojego pupila! Jakie są przyczyny chorób serca u szczekających czworonogów? Zarówno u ludzi, jak i u psów serce jest jednym z najważniejszych narządów wewnętrznych, odpowiadającym za właściwe działanie całego organizmu. W przypadku szczekających czworonogów zaburzenia związane z jego funkcjonowaniem mogą mieć różnorodne podłoże. W zależności od konkretnego przypadku przyczyną są wady wrodzone (genetyczne i rozwojowe) albo nabyte. Duży wpływ na rozwój chorób serca u psów mają: szkodliwe czynniki środowiskowe, nieprawidłowa dieta, wiek, rasa, nadmierny wysiłek fizyczny, kondycja, czy też występowanie innych schorzeń. Jakie są objawy choroby serca u psa? Rozpoznaj te sygnały ostrzegawcze! Jakie zachowania obserwowane w pupila powinny zaniepokoić właściciela? Które symptomy mogą świadczyć o chorobie serca u psa? Na tej liście znajdują się przede wszystkim charakterystyczne objawy, takie jak: szybsze męczenie się, ospałość, długotrwały kaszel (tzw. kaszel sercowy), duszności, omdlenia, wodobrzusze, spadek energii, niechęć do zabawy, utrata apetytu, izolowanie się, chudnięcie, kłopoty ze snem, siny język, płytki i szybki oddech. Trzeba pamiętać, że często te wspomniane powyżej symptomy początkowo są ukryte, dostrzega się je dopiero po pewnym czasie. Rodzaje chorób serca u psów – poznaj je! Choroby serca u psów mają niejedno imię. Najczęściej występują schorzenia takie jak: endokardioza mitralna (choroba zwyrodnieniowa zastawek przedsionkowo-komorowych, pojawia się u starszych samców będących reprezentantami małych ras), kardiomiopatia rostrzeniowa (to upośledzenie mięśnia sercowego, na które najbardziej narażeni są głównie przedstawiciele ras dużych i olbrzymich) oraz arytmia. Dość rzadko, ale jednak zdarza się także zawał serca u psa. Choroby serca u psa – podsumowanie W przypadku chorób serca u psa niezwykle istotna jest profilaktyka. Klucz do sukcesu stanowią zatem regularne wizyty u lekarza oraz systematyczne przeprowadzanie odpowiednich badań diagnostycznych (np. EKG, echo serca, czy pomiar ciśnienia krwi). Podejrzewasz, że z sercem Twojego pupila dzieje się coś niedobrego? Nie zwlekaj, ani chwili, tylko udaj się z nim do specjalisty. Lekarz określi kondycję zwierzaka, postawi diagnozę, opracuje plan leczenia, a także przekaże Ci zestaw wskazówek odnośnie tego, jak postępować z psem. Pamiętaj, że istotna jest również zbilansowana dieta, której podstawę powinny stanowić posiłki przyrządzone z wartościowych, starannie dobranych składników (najlepszym wyborem jest na przykład specjalistyczna karma weterynaryjna). Należy także dokonać zmian w zakresie dotychczasowego stylu życia psa. Stopień jego aktywności fizycznej musi zostać dopasowany do indywidualnych możliwości czworonoga. Nie można całkowicie rezygnować z ruchu – krótkie spacery będą świetnym rozwiązaniem. Natomiast w czasie upałów zwierzę nie powinno zbyt długo przebywać na słońcu. Takie działanie to podstawa, jeśli chce się wspomóc działanie leków nasercowych i zapewnić psu spokojne życie. 2 Pies aktualnie śpi jakoś mocno bólu nie okazuje, nie ma gipsu, 3 szwy przy każdej nozce i popsikane czymś srebrnym, na ewej nodze staje , prawą narazie lekko wisi, i zauważyłem że w tej prawiej ma jakby w rzepce "wbite" jakis malutki pręcik, czusd delkiatnie przez skóre nie wiem o co o tym myśleć, bo doktor nic nie mówił że coś takiego będzie robił, ja troche nawet teraz żałuje że tą operacje zrobiłem, szkoda mi psa, przed operacją pies latał jeszcze bardzo dobrze, tyle że już były dość dobrze widoczne objawy bólowe, mam tak w tej głowie pogmatwane że nie wiem co już myśleć, tak mi szkoda psa, wolałbym sięzamienić z psem rzepkami żeby ona miała zdrowe a ja jakoś bym sobie radził, może dla co niektórych wydaje się to śmieszne, ale ja psa kocham bardziej niż kogokolwiek, w piątek na kontrole i weterynarz obejrzy nogi i powie mi co dalej robić bo teraz zalecił ograniczony ruch,no i dał tabletki przeciwbólowe jakieś małe białe ejdną na dzień. Edited July 1, 2014 by DonOmar Cukrzyca u psów to endokrynologiczna choroba, która wymaga odpowiedniego leczenia, podobnie jak w przypadku człowieka. Związana jest ze zbyt dużym poziomem glukozy we krwi. Co jest tego przyczyną? Po czym rozpoznać, że pojawiła się cukrzyca u psa? Jak wygląda leczenie tego schorzenia? Insulina to hormon peptydowy, który wydzielany jest przez trzustkę i odpowiada za to, że komórki organizmu czworonoga mogą swobodnie pobierać z krwi glukozę, czyli cukier. Gdy produkcja insuliny zostanie z jakiegoś powodu zahamowana, wówczas pojawia się hiperglikemia, czyli wzrost poziomu cukru we krwi, a w efekcie następuje cukrzyca psa. Choroba ta jest bardzo powszechna, a brak reakcji na jej obecność może wpłynąć na uszkodzenia wielu narządów i nieprawidłowe funkcjonowanie większości układów. Jakie psy chorują na cukrzycę Najczęściej spotykana jest cukrzyca u psów raczej mniejszych bądź średnich ras, jak np. sznaucery miniaturowe czy pudelki. Duże czworonogi, typu owczarek niemiecki, są na nią narażone mniej, co oczywiście nie oznacza, że cukrzyca u psa tej rasy na pewno nigdy się nie pojawi. Choroba może być zależna również od poziomu hormonów płciowych żeńskich, dlatego nieco częściej pojawia się u suczek. Rzadsze są też przypadki, by wystąpiła cukrzyca u psów młodych lub szczeniaków. Zazwyczaj schorzenie to dotyczy osobników, które ukończyły mniej więcej ósmy rok życia. Poza tym na zachorowanie może mieć też wpływ czynnik genetyczny. Objawy cukrzycy u psa Cukrzyca u psów na szczęście jest chorobą, której objawy mogą wyraźnie wskazywać przyczynę. Inna sprawa, że wielu hodowców nie ma świadomości, jak wyglądają symptomy tego schorzenia. Warto je więc wymienić i zapamiętać, ponieważ szybkie zauważenie i skojarzenie z tą konkretną chorobą może ułatwić szybkie podjęcie leczenia pod okiem specjalisty. Główne objawy cukrzycy u psów to: polidypsja, czyli nienaturalnie wzmożone pragnienie. wielomocz (inaczej zwany poliurią), czyli nadmierna produkcja i wydalanie moczu (na skutek wspomnianej wyżej polidypsji); czasem objaw ten jest tak silny, że pies nie może się powstrzymać i załatwia się w domu, mimo że wcześniej nigdy tego nie robił. Zwierzę nie ma na to wpływu, więc karanie go za to jest niedopuszczalne. barwa moczu – wyjątkowo jasna, niemal przezroczysta. charakterystyczna, bardzo lepka konsystencja moczu. niezbyt przyjemny zapach, który można poczuć z pyska czworonoga. brak sił, osłabienie kondycji, które właściciel może zaobserwować podczas wyjść z psem. kłopoty z narządem wzroku, czyli pogorszenie widzenia, zaćma, bielmo (tęczówka staje się zabarwiona na biały kolor). nagły wzrost apetytu i jednoczesne chudnięcie czworonoga, mimo większych porcji jedzenia. Leczenie cukrzycy u psa Wymienione objawy sugerują, że pojawiła się cukrzyca u psa, dlatego zauważenie ich wiąże się z obowiązkiem jak najszybszego zgłoszenia się z pupilem do przychodni weterynaryjnej. W gabinecie lekarz zapyta o objawy, a następnie wykona badanie krwi (pomiar glukozy). Zleci także pobranie moczu do analizy. Wyniki badań dadzą ostateczną odpowiedź na pytanie, czy rzeczywiście wystąpiła cukrzyca psa. Jeśli tak, trzeba jak najszybciej rozpocząć terapię insulinową. Dawki hormonu dobierane są oczywiście przez lekarza. Podawane są później w warunkach domowych przez opiekuna – zwykle w postaci zastrzyków, nie częściej niż 2 razy w ciągu doby. Ponadto zastosować można również leczenie doustne. Niezbędna jest także dieta w formie specjalistycznej karmy (raczej niedostępnej w zwykłych sklepach zoologicznych czy supermarketach). Co ważne, żywienie czworonoga musi być, tak samo jak podawanie leków, ściśle konsultowane z weterynarzem.